Column

Op dit gedeelte van onze website zal Corina zo nu en dan een stukje schrijven over al haar avonturen binnen haar gezinnen. Zo kunnen jullie alvast een klein beetje meekijken naar hoe nou een kraamweek er uit ziet…maar dan ook door de ogen van een kraamverzorgende.



Spannende bevallings story! (vanuit de kant van de kraamverzorgster)

Wij komen bij de gezinnen een persoonlijke intake doen, dat is leuk voor het gezin, maar zeker ook leuk voor ons!
Wat dan ook handig is, is dat we wanneer we s `nachts of overdag snel erheen moeten omdat de bevalling zich aankondigt, al een beetje weten wat het adres is! Natuurlijk hebben wij een TomTom, maar om niet zoals in de reclame te eindigen in de coniferen, is het makkelijker om er dan al eens geweest te zijn!
Dus zélf kijken op naambordjes en navigatie als ondersteuning werkt prima!! (…dácht ik!)

Nov. 2010, we hebben al écht winter en ook de auto passen we daarop aan;… winterbanden, grote beurt ect.. want een kraamverzorgster met pech aan de auto is geen combinatie! Alleen.. en nu snap je het al… wat is nu handig om af te spreken met de garage? Je zou zomaar weg geroepen kunnen worden… dag én nacht!
Dat word gokken dus!…. goed, de auto staat bij de garage… én Bingo! Alsof het zo moet zijn… mijn gezin is dan aan het bevallen. De telefoon gaat dat ik kan komen, als ik net op bed lig… vriendelijk zeg ik dat ik er zo snel mogelijk aankom (ahum…)

Terwijl ik me aankleed, tas pak ect, kijkt manlief me over het dekbed aan (beetje lachend, of verbeeld ik me dat?)” Tja, ik kan je ook niet helpen… start je fiets maar… “
Helaas is het buiten mijn woonplaats, dus fietsen is geen goed idee. Ik ben een beetje in paniek!
PING!!
Dochter lief heeft natuurlijk een auto!! Het is berekoud buiten!! Ik spring op mijn fiets (zoek me nog een bult naar me dynamo om me licht aan te doen, heb nieuwe fiets gaat dus met een knopje weet ik nu!!…) race met een zware werktas als speedy gonzales naar het huis van me dochter.. gooi me fiets in haar tuin..krijg haar autosleutels bij de deur en scheur weg in een voor mij vreemde auto!
Beetje hortend en stotend zo af en toe (haha vreemde koppeling) maar het is toch nacht en het is rustig op de weg .

Zo denk ik, geregeld.. maar.. waar is de TomTom? Oeps.. vergeten!! Ik krijg het benauwd…… wat een pech!
Nu, ik ben er al eens geweest dus.. moet toch lukken dacht ik zo! Goed concentreren!

 Jaaa!! Daar moet ik heen, dat huis herken ik! (een huis, zó verlicht met kerstversiering dat de nuon een giga omzet heeft)

En dan sta ik voor het blok waar het gezin woont, oeps.. Welke huis was het nou? Gewoon logisch nadenken. Het is nacht en de woonkamer van het huis waar ik denk te moeten zijn is verlicht… ik bel aan…maar  kijk naar links  en zie dat het huis van de buren ook verlicht is!! Bijna gelijk herken ik ook dat de woonkamer is waar ik de intake deed!! (help!)

 Als een speer vlieg ik uit de voortuin, ren naar het woonhuis ernaast, en… Hoera! De deur staat al op een kier! Ik glip als een dief in de nacht naar binnen! De buren denken nu vast dat er iemand kinderachtig stond belletje te lellen.
Zo, en dan nu de truc…
Beheerst en rustig kom ik de slaapkamer in, waar de bevalling gestaag vordert!

Ik zie de verloskundige die zegt: “Hoi meid, lekker vlot jo, fijn dat je er bent!” Jaja antwoord ik, en voel me oksels nog bijna na-klotsten…
Na een poosje ben ik getuige van een mooie geboorte! Alles verloopt in rust en met de verloskundige drinken we beneden wat en wil ik het zorgplan gaan invullen.. ik voel in me zak, niks. Waar is nou me leesbril?! Oeps… toch nog een foutje.De verloskundige lacht naar me.. ze heeft het door. Zonder bril word dat lastig! “Ja ja”, zegt ze “jij kunt het niet invullen omdat je je bril bent vergeten he?!” Tja, je hebt gelijk, zeg ik. Maar goed, als dat het enigste is? (ik weet beter..)
Toch heb ik het donkerbruine vermoeden, dat als ze deze column leest, het nog herkend…
en dan val ik alsnog door de mand!!
Maar goed, het kwam dik in orde wat mijn werk betrof! En dat was het belangrijkst.

S `morgens heel vroeg kon ik thuis nog een uurtje slaap pakken voor ik weer naar het gezin vertrok om aan een heerlijke kraamweek te beginnen, en toen was mijn hartslag ook weer normaal!

Tja….ook een kraamverzorgster is maar een mens.

“Stiekeme borstvoeding……”

 

Laat in de avond opgeroepen voor een bevalling,het is het eerste kindje. En de aanstaande mama en papa laten alles over zich heen komen en kijken reikhalzend uit naar de geboorte…er word hard gewerkt…Na een prachtige geboorte ligt zoonlief bij te komen bij zijn mama op haar borst,wat blijft dat toch een mooi moment van rust….Als kraamverzorgende probeer je de rust te bewaken,maar ondertussen word er al goed gepland…Controles worden gedaan,de baby en moeder worden goed in de gaten gehouden,en zo zachtjes aan begin ik met opruimen.Toch blijft het iedere keer bijzonder mooi om een vader en moeder kennis te zien maken met hun kind.Glimlachend spiek ik zo nu en dan richting bed.Vaak zie je dan zo’n klein mini mensje al zoeken naar de borst, smakkend en vaak helder uit zijn oogjes kijkend.Net of hij wil zeggen:”leg mij eens lekker aan de borst!”

Voor ons het moment om even te helpen met aanleggen.Dat is altijd even wennen de eerste keer.Vaak lukt dat ook goed en intens tevreden smikkelt de baby van de borst en voelt zich al helemaal thuis!!! Wonderlijk!Die eerste paar keer zullen er hooguit druppeltjes voeding komen.Maar mooi is wel dat hierdoor de hele borstvoedingsproductie aan de gang word gezet.Er is veel te vertellen over de opstart van de voeding en dag na dag krijg je daar voorlichting over..alles in 1 keer zou ook wat veel zijn…

Zo ook bij dit gezin.Het kleine mannetje drinkt uitstekend en ik maak me dan ook geen zorgen over de voeding deze dagen.Zo rond de derde dag kan de stuwing in de avond op komen zetten. Ik geef uitgebreid voorlichting en tips hierover.Het zorgplan (een fijn boek waarin de kraamverzorgende ieder dag in schrijft wat voor het gezin belangrijk is) vul ik dan ook in met wat te verwachten tijdens de stuwingsdagen.

Als ik naar huis ga,hoop ik dat de stuwing mee valt voor deze mevrouw…Als ik de volgende ochtend kom,zijn er geen klachten.Borsten soepel en geen teken van de stuwing. Ook echt nul komma nul!Tja,dat kan natuurlijk!…toch verwacht ik het de dag erop wel!Stiekem spiek ik tijdens het voeden goed mee,of er al wat borstvoeding te zien is…nee,echt niets!!!!….Jammer,het is ook voor de kraamverzorgende zo geruststellend als de borstvoeding goed loopt!“Meneertje” plast er lustig op los en ook de grote boodschap gaat met gemak!

De volgende dag nog steeds alles relaxt en….nog geen druppel te zien!!We zitten inmiddels op dag 5!Ik schrijf weer alle tips op: let op lekken (dat kan ineens) ga spuugdoekjes gebruiken, zoogkompressen enz..Deze baby gooit alle adviezen in de wind (dat kan ie inmiddels ook goed) en doet wat ie moet doen..namelijk lekker drinken,volle luiers produceren en valt ook amper af.Aan zijn ontlasting is te zien dat ie wel voeding binnenkrijgt (….hoe doet ie dat zo stiekem????)Ik heb al redelijk wat ervaring en kan er niet bij dat ik niets zie…..ook de borsten van mama blijven zo soepel en zacht als een babywangetje.En moeders kijkt me met verbazing aan, als ik haar vertel dat stuwing toch echt niet fijn is voor de meeste vrouwen en ik zie haar bijna denken: …wat zeuren die nou!!!!Ik zie ook geen vlekje in zijn bedje van de borstvoeding.. wat ie mogelijk een beetje terug spuugt.Ben bijna in staat met een loep te zoeken…zo heeft ie me beet!!!

Wanneer dan de verloskundige komt en ik het verhaal vertel,vind ook zij het wel grappig!!En dan….terwijl moeder zit te voeden zien we waarachtig EEN druppel!!!!Laat ik je nu vertellen dat dit ook de enigste druppel is,die ik in 8 dagen gezien heb!Het kleine mannetje zit dag 8 keurig op zijn geboorte gewicht,volle luiers en is tevreden en lief…..

Spuugdoekjes? Wat zijn dat?

Spugen wat is dat?..Lekkende borsten?…Moeder ziet er intussen de lol wel van in en het mannetje lacht me nog net niet uit!

Nou ja…..zo kan het dus ook!!! Daar ga ik dan met mijn goed bedoelde adviezen..dag na dag…..haha!Na 8 dagen sluiten we naar volle tevredenheid de zorg af en ik zal ze nooit vergeten….Die stiekeme borstvoedingsmama!!

En zo weet ik het weer zeker….geen gezin is hetzelfde….

Wat een heerlijk leuk beroep heb ik toch!

Corina